Και να!... πάλι στην ίδια ακριβώς κατάσταση που ήμουν πριν από 5 μήνες σε ποιον να το πω και ποιος να με πιστέψει...What the fuck ?...Μετά από τον Α είχα πάρει απόφαση ότι δεν θα το ξαναζούσα αυτό γι'αυτό και τους απέρριπτα όλους...Αλλά όοοοχι βρέθηκε το μαργαριτάρι το μεγάλο στον δρόμο μου και είπα να ορίστε ας κάνω με αυτόν το λάθος....
Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου ?
Tο θέλω? το κάνω από μόνη μου στον εαυτό μου ?
Tους το βγάζω ?
Tι τους βγάζω?
ότι α να μια χαζή θα την χρησιμοποιήσω και μετά θα την πετάξω σαν στυμμένη λεμονόκουπα…
Δηλαδή τι είναι αυτό που δεν πιάνουν τα radar μου??? ...είναι που είμαι αφελής και δεν αφήνω τον επόμενο να πληρώσει του προηγούμενου ?... και γιατί να το κάνω εν τέλη για να διαιωνίζω τον πόνο στον πλανήτη παραπάνω ? Είναι δίκαιο αυτό?.... Εμένα δεν θα μου άρεσε να μου το κάνουν...(καημενούλα αχ να ξερες και εσυ...)
Είναι που δεν τους περνάω από κόσκινο? Είναι που πιστεύω ακόμα στους ανθρώπους?
μήπως αυτό είναι το λάθος? τι φάση γιατί να γίνω εγώ dark επειδή αυτοί είναι μπάσταρδοι.? να γίνω εγώ μισός άνθρωπος επειδή αυτοί είναι μπάσταρδοι ?... να δίνω στον επόμενο τα κατάλοιπα που άφησε ο άλλος? για να το κάνει κάποιος αυτό?....
Ή είμαι χαζή μήπως?
δεν έπρεπε να τον εμπιστευτώ προφανώς ρε μαλάκα αφού από την πρώτη στιγμή σου είπε ψέματα...με το καλησπέρα σας. από την πρώτη μέρα...και τώρα την τελευταία μέρα απορείς μήπως δεν έπρεπε να τον είχες εμπιστευτεί...πο ρε πούστη μου τι έκανα πάλι … και το αστείο είναι ότι ήθελα τόσο να ερωτευτώ ...χμμμμ να δεις που αυτό είναι που φταίει..Εκεί I can now spot the mistake...ότι ντε και καλά θέλω να ερωτευτώ να νιώσω αυτό που είχα με τον Μ… που μάλλον απλά στο μυαλό μου το έχω εξιδανικεύσει. για να λέμε τα σύκα, σύκα και την σκάφη, σκάφη Ήθελα τόσο πολύ να τον χτυπήσω. Ήθελα τόσο πολύ!!!... Πονούσα.... Πόνεσα τόσο πολύ όταν μου είπε δεν θέλω. Όταν μου είπε ότι δεν θέλει τίποτα δικό μου. Γιατί ? τι του έκανα ? τι έκανα πάλι ? τι έκανα λάθος ?
δεν καταλαβαίνω για να πω την αλήθεια και τα έχω λίγο χαμένα κιόλας...Και τώρα ? πώς συνεχίζω ? τι άλλο να κάνω? τι άλλο πρέπει να αλλάξω? τι άλλο πρέπει να κάνω ? ποια είναι η λύση εδώ? δεν ξέρω τι έκανα λάθος...δεν ξέρω...κάθε φορά που γίνεται κάτι τέτοιο κάτι έβρισκα τώρα? νιώθω σε λήθη...
Και εν τέλη που ωφελεί να κλαις και να τα σκέφτεσαι...ντάξει το κλάμα απελευθερώνει και τις τοξίνες κτλ κτλ κτλ...αλλά το να τα σκέφτομαι ? Σε τίποτα.... έδωσα για άλλη μια φορά την καλύτερη βερσιόν μου σε κάποιον που αποδείχτηκε ότι δεν άξιζε ούτε λεπτό μου...
Σε ένα φοβισμένο αρχιδάκι που δεν έχει ακόμα πάρει καν την ζωή του στα χέρια του...που μόνο να κρύβεται πίσω από τα βιβλία του ξέρει...ναι ναι ναι και τώρα στάζω φαρμάκι ...και τι να κάνω …?? έτσι είναι αυτά που σε πλήγωσαν θες και εσύ να πληγώσεις...ανθρώπινη φύση λέγεται και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο γρήγορα θα μάθουμε να επιβιώνουμε...
τον μπάσταρδο να πούμε...που μου έλεγε και να κάνουμε αυτό να κάνουμε εκείνο , να πάρουμε πτυχίο στα ιταλικά να , να ,να , να , να. Ε να και εσύ να μάθεις πως είναι.... του έφτιαξα σούπα και του την πήγα γιατι σκέφτηκα η ηλίθια ότι θα τον βοηθούσε ψυχολογικά και στο διάβασμα...και αρνήθηκε ρε φίλε...την σούπα μου...την δική μου σούπα...τον κόπο μου τον χρόνο μου και όλα...η σούπα προφανώς και αντικατοπτρίζει εμένα και τα συναισθήματά μου ...δηλαδή έλεος με τη γαμω σούπα και τα συναισθήματα!... βρίσκομαι σε μια παράκρουση και δεν έχει σταματημό αυτό το παραλήρημα … δεν ξέρω τι είναι αυτό που έκανα λάθος …. δεν ξέρω τι είναι αυτό που κάνω λάθος γενικά …. δεν ξέρω αν είναι ότι τραβάω τέτοια άτομα unfit for relationship … δεν ξέρω καν αν φταίω ή αν αυτό είναι το πρώτο στάδιο του χωρισμού που τα ρίχνεις όλα σε εσένα μέχρι να καταλάβεις ότι helloooooo δεν φταις εσύ αλλά ο άλλος που εν τέλη δεν ήθελε σχέση.... Από την άλλη όμως αμφιβάλλω αν αυτό γίνεται γιατί όταν τον γνώρισα ήμουν άλλη... οπα...λές να έιναι αυτό? λες ότι όταν μπαίνω σε μια σχέση αλλάζω ? ξεχνάω τα δικά μου θέλω και βλέπω τα δικά μας και του? γτ για να με αγαπήσουν ? …. οοοοοοο god ...τι κύβο πάω να ξεκλειδώσω.... τι είναι αυτό που με κάνει τόσο ευάλωτη? ο έρωτας? ή ο εαυτός μου που τόσο απεγνωσμένα ψάχνει τον έρωτα? αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω και ποτέ να του τα έδωσα όλα στο πιάτο του Μαλάκα ( μαλάκα θα τον λέω σήμερα και για πάντα !!!...που δεν θέλει και να ξαναέχουμε και επαφή ο ΠΑΠΑΡΑΣ) ότι δεν μ' άρεσε το έλεγα και τσακωνόμουν κιόλας μέχρι να βρώ το δίκιο μου....μήπως ήταν ότι δεν ήμουν αρκετά αυστηρή? ότι δεν τον έγραψα στα παπάρια μου επειδή εγώ ήθελα να ζήσω κάτι και αυτός ήθελε μια που να τον φτύνει ? χμμμμμ και εν τέλη που είναι το κακό σε αυτό? επειδή εγώ ήμουν έτοιμη δηλαδή για σχέση και αυτός δεν ήταν.... χμμμ…. και ? το παρέβλεψα? η μήπως αυτός το παρέβλεψε? από την μια ήθελα να τον πιάσω και να τον κρατήσω και να του δείξω ότι δεν τα παρατάω και από την άλλη ήθελα να τον σαπίσω στο ξύλο πράγμα που με έκανε να μην τον ακουμπήσω καθόλου εν τέλη για να αποφύγω και τα δυο και μαζί με αυτά και την φυλακή … μου ράγισε την καρδιά ειλικρινά … είχα αρχίσει να ερωτεύομαι βλέπεις και κάθε φορά που τον έβλεπα χαιρόμουν τόσο πολύ που πηδούσα στην αγκαλιά του...Μέχρι και το βράδυ που ήρθε για να μου πει να χωρίσουμε με τον ίδιο τρόπο τον υποδέχτηκα...Νααααααα πάρτα ηλίθιαααααα....
Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου ?
Tο θέλω? το κάνω από μόνη μου στον εαυτό μου ?
Tους το βγάζω ?
Tι τους βγάζω?
ότι α να μια χαζή θα την χρησιμοποιήσω και μετά θα την πετάξω σαν στυμμένη λεμονόκουπα…
Δηλαδή τι είναι αυτό που δεν πιάνουν τα radar μου??? ...είναι που είμαι αφελής και δεν αφήνω τον επόμενο να πληρώσει του προηγούμενου ?... και γιατί να το κάνω εν τέλη για να διαιωνίζω τον πόνο στον πλανήτη παραπάνω ? Είναι δίκαιο αυτό?.... Εμένα δεν θα μου άρεσε να μου το κάνουν...(καημενούλα αχ να ξερες και εσυ...)
Είναι που δεν τους περνάω από κόσκινο? Είναι που πιστεύω ακόμα στους ανθρώπους?
μήπως αυτό είναι το λάθος? τι φάση γιατί να γίνω εγώ dark επειδή αυτοί είναι μπάσταρδοι.? να γίνω εγώ μισός άνθρωπος επειδή αυτοί είναι μπάσταρδοι ?... να δίνω στον επόμενο τα κατάλοιπα που άφησε ο άλλος? για να το κάνει κάποιος αυτό?....
Ή είμαι χαζή μήπως?
δεν έπρεπε να τον εμπιστευτώ προφανώς ρε μαλάκα αφού από την πρώτη στιγμή σου είπε ψέματα...με το καλησπέρα σας. από την πρώτη μέρα...και τώρα την τελευταία μέρα απορείς μήπως δεν έπρεπε να τον είχες εμπιστευτεί...πο ρε πούστη μου τι έκανα πάλι … και το αστείο είναι ότι ήθελα τόσο να ερωτευτώ ...χμμμμ να δεις που αυτό είναι που φταίει..Εκεί I can now spot the mistake...ότι ντε και καλά θέλω να ερωτευτώ να νιώσω αυτό που είχα με τον Μ… που μάλλον απλά στο μυαλό μου το έχω εξιδανικεύσει. για να λέμε τα σύκα, σύκα και την σκάφη, σκάφη Ήθελα τόσο πολύ να τον χτυπήσω. Ήθελα τόσο πολύ!!!... Πονούσα.... Πόνεσα τόσο πολύ όταν μου είπε δεν θέλω. Όταν μου είπε ότι δεν θέλει τίποτα δικό μου. Γιατί ? τι του έκανα ? τι έκανα πάλι ? τι έκανα λάθος ?
δεν καταλαβαίνω για να πω την αλήθεια και τα έχω λίγο χαμένα κιόλας...Και τώρα ? πώς συνεχίζω ? τι άλλο να κάνω? τι άλλο πρέπει να αλλάξω? τι άλλο πρέπει να κάνω ? ποια είναι η λύση εδώ? δεν ξέρω τι έκανα λάθος...δεν ξέρω...κάθε φορά που γίνεται κάτι τέτοιο κάτι έβρισκα τώρα? νιώθω σε λήθη...
Και εν τέλη που ωφελεί να κλαις και να τα σκέφτεσαι...ντάξει το κλάμα απελευθερώνει και τις τοξίνες κτλ κτλ κτλ...αλλά το να τα σκέφτομαι ? Σε τίποτα.... έδωσα για άλλη μια φορά την καλύτερη βερσιόν μου σε κάποιον που αποδείχτηκε ότι δεν άξιζε ούτε λεπτό μου...
Σε ένα φοβισμένο αρχιδάκι που δεν έχει ακόμα πάρει καν την ζωή του στα χέρια του...που μόνο να κρύβεται πίσω από τα βιβλία του ξέρει...ναι ναι ναι και τώρα στάζω φαρμάκι ...και τι να κάνω …?? έτσι είναι αυτά που σε πλήγωσαν θες και εσύ να πληγώσεις...ανθρώπινη φύση λέγεται και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο γρήγορα θα μάθουμε να επιβιώνουμε...
τον μπάσταρδο να πούμε...που μου έλεγε και να κάνουμε αυτό να κάνουμε εκείνο , να πάρουμε πτυχίο στα ιταλικά να , να ,να , να , να. Ε να και εσύ να μάθεις πως είναι.... του έφτιαξα σούπα και του την πήγα γιατι σκέφτηκα η ηλίθια ότι θα τον βοηθούσε ψυχολογικά και στο διάβασμα...και αρνήθηκε ρε φίλε...την σούπα μου...την δική μου σούπα...τον κόπο μου τον χρόνο μου και όλα...η σούπα προφανώς και αντικατοπτρίζει εμένα και τα συναισθήματά μου ...δηλαδή έλεος με τη γαμω σούπα και τα συναισθήματα!... βρίσκομαι σε μια παράκρουση και δεν έχει σταματημό αυτό το παραλήρημα … δεν ξέρω τι είναι αυτό που έκανα λάθος …. δεν ξέρω τι είναι αυτό που κάνω λάθος γενικά …. δεν ξέρω αν είναι ότι τραβάω τέτοια άτομα unfit for relationship … δεν ξέρω καν αν φταίω ή αν αυτό είναι το πρώτο στάδιο του χωρισμού που τα ρίχνεις όλα σε εσένα μέχρι να καταλάβεις ότι helloooooo δεν φταις εσύ αλλά ο άλλος που εν τέλη δεν ήθελε σχέση.... Από την άλλη όμως αμφιβάλλω αν αυτό γίνεται γιατί όταν τον γνώρισα ήμουν άλλη... οπα...λές να έιναι αυτό? λες ότι όταν μπαίνω σε μια σχέση αλλάζω ? ξεχνάω τα δικά μου θέλω και βλέπω τα δικά μας και του? γτ για να με αγαπήσουν ? …. οοοοοοο god ...τι κύβο πάω να ξεκλειδώσω.... τι είναι αυτό που με κάνει τόσο ευάλωτη? ο έρωτας? ή ο εαυτός μου που τόσο απεγνωσμένα ψάχνει τον έρωτα? αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω και ποτέ να του τα έδωσα όλα στο πιάτο του Μαλάκα ( μαλάκα θα τον λέω σήμερα και για πάντα !!!...που δεν θέλει και να ξαναέχουμε και επαφή ο ΠΑΠΑΡΑΣ) ότι δεν μ' άρεσε το έλεγα και τσακωνόμουν κιόλας μέχρι να βρώ το δίκιο μου....μήπως ήταν ότι δεν ήμουν αρκετά αυστηρή? ότι δεν τον έγραψα στα παπάρια μου επειδή εγώ ήθελα να ζήσω κάτι και αυτός ήθελε μια που να τον φτύνει ? χμμμμμ και εν τέλη που είναι το κακό σε αυτό? επειδή εγώ ήμουν έτοιμη δηλαδή για σχέση και αυτός δεν ήταν.... χμμμ…. και ? το παρέβλεψα? η μήπως αυτός το παρέβλεψε? από την μια ήθελα να τον πιάσω και να τον κρατήσω και να του δείξω ότι δεν τα παρατάω και από την άλλη ήθελα να τον σαπίσω στο ξύλο πράγμα που με έκανε να μην τον ακουμπήσω καθόλου εν τέλη για να αποφύγω και τα δυο και μαζί με αυτά και την φυλακή … μου ράγισε την καρδιά ειλικρινά … είχα αρχίσει να ερωτεύομαι βλέπεις και κάθε φορά που τον έβλεπα χαιρόμουν τόσο πολύ που πηδούσα στην αγκαλιά του...Μέχρι και το βράδυ που ήρθε για να μου πει να χωρίσουμε με τον ίδιο τρόπο τον υποδέχτηκα...Νααααααα πάρτα ηλίθιαααααα....
Χτες είχα πάει πάλι να τον δω και πήγε να με πάρει αγκαλιά και εγώ αρνήθηκα και τον έσπρωξα...αρνήθηκα την τελευταία μας αγκαλιά. που να ήξερα ότι θα ήταν η τελευταία ...νόμιζα πως θα άλλαζε γνώμη... Είχα σχεδόν πείσει τον εαυτό μου ότι δεν ήθελα άλλον άνθρωπο στην ζωή μου... ότι αυτός θα ήταν ο τελευταίος που θα έβαζα στην ζωή και στο κρεβάτι μου ...γιατί είχα κουραστεί...που να'ξερα όμως... μουάχαχα ...ότι πίσω την έχει η αχλάδα που ονομάζεται σύμπαν την ουρά …
Για να δεις πόσο αλλοπρόσαλλος είναι χτες μου έλεγε ότι ήθελε να του δώσω αγκαλιά και ότι άμα ήθελα να είμαστε φίλοι και κάτι τέτοια και σήμερα δεν ήθελε να με ξαναδεί.... λες και ήμουν εγώ αυτή που του είχα κάνει κάτι. Αυτές τις μαλακίες τις έχω κάνει και εγώ αλλά στο γυμνάσιο ρε μαλάκα!!… όχι τώρα που έχω φτάσει 25 μη χέσω...κοντεύουν δέκα χρόνια που τα κάναμε αυτά τα ρεζιλίκια γιατί δεν ξέραμε που παν τα τέσσερα...Λες και τώρα που μεγάλωσα και έμαθα είδα χαρά!...
Και να γυρίζω σπίτι που μυρίζει φαγητό….να μην με αφήσει και τίποτα να ξεχάσω τι μόλις έχει γίνει... Έφαγα και μόνη μου την σούπα..τι να έκανα (κρίμα είναι δεν πετάμε και φαί) ...πιο pathetic στιγμή σε αυτή την ταινία δεν νομίζω να υπήρχε...έφαγα την ΣΟΎΠΑ ( ή και χυλόπιτα θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε σε αυτή την περίπτωση) που είχα φτιάξει και μόνη μου... . Να το κωμικοτραγικό plot twist της υπόθεσης... Έτσι για να μην βαριόμαστε.
Αυτά για σήμερα αγαπητό ημερολόγιο τα λέμε...
No comments:
Post a Comment